Türkiye’de işçileri bekleyen ve genellikle farkında olunmayan en büyük tehlikelerden biri, belirli süreli iş sözleşmelerinin her türlü işyerinde rahatça kullanılabilmesidir.

Birçok işçi, işe girmenin sevinciyle önüne sürülen iş sözleşmesini okumadan ve bu işleri bilen birine danışmadan, imzalamaktadır. Halbuki attığı imza,

Türkiye’de 1960’lı yılların ikinci yarısında bilimsel sosyalizme ilişkin temel yapıtlar hızla çevrildi ve sosyalist dergiler yayımlanmaya başlandı. Bu süreçte “enternasyonalizm”

Türkiye’de 1960’lı yıllarda sosyalistlerin devrimci milliyetçilikten veya Kemalist milliyetçilikten kopması ve milliyetçilik bayrağını ABD ile bağlantılı milliyetçi-mukaddesatçılara teslim etmesinin en

1960’lı yıllarda Türkiye’nin en büyük düşmanının Sovyetler Birliği ve komünizm olduğuna inanan kişi ve örgütler, milliyetçiliği solculara saldırı olarak algıladı.

Türkiye’de günümüzde giderek daha da derinleşen bir ekonomik ve toplumsal kriz yaşanmasına karşın, emekçi sınıf ve tabakalar ve özellikle sayıları

Türkiye’de günümüzde milliyetçilik kavramı konusundaki algıların oluşmasında Milliyetçi Hareket Partisi’nin önemli bir etkisi oldu. 1960’lı yıllarda bir kırılma noktası, 1961

Türkiye’de milliyetçi hareket içinde önemli isimlerden biri, Muzaffer Özdağ’dır (1933-2002). Muzaffer Özdağ henüz 27 yaşında bir kurmay yüzbaşı iken, 27

Almanlar Birinci Dünya Savaşı öncesinde ve sırasında, Rusya’yı ve ardından Sovyetler Birliği’ni zayıflatmada Turancıları kullanmaya çalışmıştı. Soğuk Savaş koşullarında emperyalist

Hüseyin Nihal Atsız, gerçek bir Türkçü olarak, mukaddesatçıların bu kimliğe zarar vermesini önlemeye çalıştı. 1960’lı yıllarda bu girişimler yoğunlaşmıştı. Ayrıca

1960’lı ve 1970’li yıllarda “milli ve manevi değerleri” savunan “milliyetçi-mukaddesatçı” çevreler, “sağcılık” ve “solculuk” kavramlarını da çarpıtarak kullandı. Bu kesime

Türkçülerle İslamcıları, İslamcıların hakimiyeti altında birleştirerek Sovyetler Birliği ve sosyalizm karşısında ortak bir cephe oluşturma çabalarının ilk önemli örneği, Soğuk

Soğuk Savaş’ın başladığı koşullarda, Sovyetler Birliği’nin Türkiye’ye yönelik düşmanca tavrına karşı devletin tepkisi, anti-emperyalist ve bağımsızlıkçı Kemalist milliyetçiliğin değil, ABD’nin

Halkımız çok uyanıktır. Şeytana pabucu ters de giydirir, “hızla büyük paralar kazanacaksınız” tezgahına gelerek, Çiftlik Bank kurucusu Tosuncuk’a ve benzeri

1945-1946 yıllarında Türkiye’nin gündemindeki birinci madde, Sovyetler Birliği’nin Türkiye’den Kars ve Ardahan’ı istemesi, Boğazlar’da üs talep etmesiydi. Sovyet taleplerinin kamuoyuna

Türkiye’de sosyalist harekette günümüzde bile birçok kişi, Sovyetler Birliği’nin ve Stalin’in 1945-1946 yıllarında Türkiye’den toprak ve üs talebinde bulunduğunu kabul

Sovyetler Birliği’nin Türkiye’den talepleri 1945 yılının ikinci yarısından itibaren kamuoyuna yansıtılmaya başlandı. Hüseyin Cahit Yalçın, 22 Temmuz 1945 tarihli Tanin

Türkiye’de Kemalist milliyetçiliğin kenara itilip ABD’den medet uman bir milliyetçilik anlayışının (milliyetçi-mukaddesatçılığın) hakim kılınmasında ve halkın “sağcı” – “solcu” diye

Günümüzde “milliyetçilik” dendiğinde genellikle akla gelen “Kemalist milliyetçilik”, “Atatürk milliyetçiliği” veya “devrimci milliyetçilik” değil, “milli ve manevi değerler”, “milliyetçi-mukaddesatçılık” ve

Türkiye’de ırkçılığa dayalı milliyetçilik, 1942-1944 döneminde gelişti, 1944-1946 döneminde büyük baskı yaşadı, 1947 yılından itibaren yeniden meşru bir çizgi olarak

Atatürk döneminde Türkiye’de kabul edilen ve uygulanan milliyetçilik, kökeni ve inancı ne olursa olsun, Türk kimliğini benimsemeyi temel alıyordu. Atatürk

Cumhuriyet’in devraldığı toplum, Türkler büyük çoğunlukta olmasına karşın Türkler arasında milli kimlik ve bilincin yeterince gelişmediği, farklı etnisitelerin ve inançların

Mustafa Kemal Paşa’nın çağdaş milliyetçilik anlayışı, Osmanlı’nın son dönemlerinde yaşanan gelişmelerle nispeten homojenleşmiş ve bazı etnisitelerin devlete karşı ayaklanma gücünün

Söylentiye göre 1993 yılındaki ziyareti sırasında Kırgız bir ozan Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ı şu dizelerle karşılamıştı: “(Orta Asya’dan) At üstünde ve