Gülgün Feyman, Mesut Mertcan, Tuna Huş zamanında haber sunucuları, gerçekten haber sunardı, haberi sunardı.
Haber saatinin ana unsuru, haberin kendisi olurdu, sunucu değil.
Torpili var diye haberi eline alamazdı kimse.
Dil eğitiminden, davranış eğitiminden geçmeden, sunucu olamazdı kimse.
Haber, gerçek demek, doğru bilgi demek…
Sorumluluk demek, saygı demek…
Halka bağlılık, millet sevgisi, vatan aşkı demek.
Haber insan demek, emek demek…
Haberde sunucu sahnede tur atmaz, gösteri yapmaz, akrobasi yapmazdı.
Manken pozları takınmaz, kıyafet balosunda gibi giyinmez, masaya kollarını açarak abanmazdı.
Erkek tıraş olur, kravat takar, takım elbiseli, kuduralı olur.
Türkçeyi bilmek, Türkçe konuşmak şarttır.
Haber başkasına, başkalarına havale edilmez.
Haberi haberci sunar, tamamını ya da büyük kısmını sunardı.
Haber saatinde konuk alınmışsa, saygıyla hitap edilir, açığını yakalamak, köşeye sıkıştırmak gibi densizlik yapılmazdı.
Maaşları ise devlet memuru maaşının biraz üzerinde olur, o kadar.
Toplum bunları sayar, severdi hepsini.
Efsaneydi her biri.
Sözün özü, haber saatinde haber olurdu, mankenler değil.
***
Şimdilerde ise, “haber saatleri” oldu reyting saati.
Habere bağlılık atıldı kenara, reytingi kim alacak, kim daha çok izlenecek hesabı geçti başa.
Habere saygı da, topluma saygı da atıldı kenara, mesleğe hürmet de.
Ne genel kültür, ne Türkçe konuşma, ne davranış kültürü…
Sakallandı erkekler, ayaklarda spor ayakkabı, düdük paça pantolonlar…
Torpili yakalayan fırladı sahneye.
Sunucu haberi değil, haber sunucuyu sunuyor şimdi.
Sunucu, başlığı söylüyor sadece.
Bu kadar zahmetten sonra, amelelerin önceden hazırladığı kayıtlar sürülüyor ekrana.
Yüzünü göremediğimiz asıl sunucular, amele olarak uzun uzun anlatıyorlar o bantlarda haberi.
Ve sokakta dolaşan, söyleşiler yapan, haber kovalayan yapan diğer amelelerin kayıtları…
Sunucu ise, sahnede akrobasi yapmaktadır bu arada.
Haber diye halka yedirilenler ise, çoğu magazin olaylarıdır zaten.
Sonra aniden reklamlar başlar.
Aaa, haber saatinin ortasıdır oysa.
Olsun, milletin en çok televizyon başında olduğu şu saatte, yağmacı burjuvazinin ürünlerinin pazarlanması, haberden kıymetlidir artık.
Holdinglerin televizyonlarında haber böyledir artık.
“Amaç hasıl olmuş”, reyting patlamıştır.
“Zaten haber de haber değil, magazindir nasılsa.
Dayayın reklamı anasını satim…”
Sonuç olarak dostlar, böylece gelip geçer şimdinin haberleri.
Bir bakmışsın ki, manken haberci veda ediyor.
Ve perde…
Ay sonu maaşlar dağıtılırken,
Aslan payını akrobasi yapan manken sunucu almıştır, üç satırlık sunuşu ile.
Uzun uzun bantlara haber okuyan, sokaklarda dolaşan ameleler ise, kırıntılarla yetinecektir.
Artık böyledir haberler.
Her şey reytingdir artık.
Her şey gösteri, her şey şovdur artık.
Maksat, yağmacı ihaleci burjuvazinin dümeni yürüsün.
Mehmet Akkaya